අක්කාගේ ආදරය

යොවුන් සිතුවිලි මැද
අතර මං වී සිටින
කටකාරකම් දොඩන
හැඩකාරයෙකි නිතර


නිරතුරුව පුද ලබන අම්මාගෙ ආදරය
සැම විටම නොලැබෙන තාත්තගේ අවසරය
අක්කලා දෙන්නාගේ අඩු නොවන හුරතලය
මේ සැවොම රජ කරන ඔහු එකම කොල්ලාය

තිදෙනාම එකතු වූ විට
රණ්ඩු සරුවල් නම් එමට
ඒ සෑම තැනකදිම
ඔහු ගන්නෙ පෙරමුණය

දගකාරකම් එමට
තිබුණාට නිරතුරුව
පුංචි දේකදි වුවද
ඔහු හඩයි මට වැඩිය

නිතර ඔවදන් දෙමින්
ඔහුට ඇණයක් වෙමින්
සිටින්නේ පසුපසින්
ඔහු නොමග යාවි යැයි බියෙන්

ආදරෙයි පණ තරම්
මල්ලියේ නුඹට මං
සදා නුඹෙ ජය පතන
නුඹේ ලොකු අක්කා මං

සිත ඇදි රුව

ජීවිතයේ කිසි දිනෙක
නැතිව බැරි රුවක් ඇත
මතක් වන හැම විටම
දිව යන්න හිතයි මට
හිත ඇදුනු රුව වෙතට
දෙපාරක් නොසිතාම


දුරක සිටියත් කවර
නොදැක බෑ මට ඉන්න
තිබෙන මුත් වැඩ බෝම
ඉන්න බෑ මට මෙහෙම


ආදරෙයි පණ තරම්
සම කරනු බැරි තරම්
සිත නිවන ඇති තරම්
අහිංසක රුව  තරම්
රුවක් නෑ මට ඒ තරම්

හිදින්නට සිදු වුනොත්
නැතිව ඒ ආදරය
අදහ ගන්නට බැරිය
කුමක් කරමිද එවිට

දහසකුත් පැතුම් පොදි
හිස දරා දිවි ගෙවන
මා නමින් දුක විදින
රුව මගේ අම්මාය


_සනෝජා වනමලී_

අහිමි ආදරය

ඉර අහස් කුසින් බැස යද්දි
සද කුමරුන් අහස් කුස සෙමින්
සෙමින් සිප ගත්තා
ඒ වගේමයි නුඹත්
පුංචි තාරකාවක් වෙලා
මගේ හදවත සිප ගත්ත අපූරුව

එක හැගුමෙන් වුව
සිත ගත හැකි බව
පසක් කළ නුඹ

ගින්දරට සිත දැවී ගිය වග
සිතන්නට අකමැති සිත
දිය දහර ළග තාමත් නැවතිලා

ජීවිතය

ජීවිතය

හැම මලක ම සුවද ඇතත් රේනු නැත....

රේනු තියෙන හැම මලක ම සුවද නැත......

පිච්ච මලේ රේනු නැතත් සුවද ඇත......

කලුවර ඇතත් හැම රැයක ම තරු ද නැත......

තරු තිබුණත් හැම තරුවක එළිය නැත.......

තරු හැඩ ඇති හැම තරුවක් තරුව නොව .....

තරු දිලුනත් හැම රැයක ම හිරු ද ඇත .......

අලුත් ඉරක් දකින්න නම් රැයක් ඇත .........

රැයක් පහන් කළ විට ඉර එළිය ඇත.......